Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2011

Έκπτωση λογικής, έκπτωση δημοκρατίας




Από Τα Νέα

Του Ρούσσου Βρανά 

Η Ιταλία δανείζεται με 6,5% για να δανείζει την Ελλάδα με 3,5%. Εκεί έχει καταλήξει σήμερα η λογική των ψευδοσωτήρων που επινόησαν τον μηχανισμό για τη διάσωση του ευρώ. Γι' αυτό οι χώρες που είναι παγιδευμένες σε αυτόν δεν έχουν ελπίδα. Και γι' αυτό είναι τόσο δύσκολο αυτή η λογική να γίνει αποδεκτή από την κοινή λογική, χωρίς αυτή να πέσει θύμα πειθαναγκασμού, εξαναγκασμού και βίας. 

Η έκπτωση της λογικής οδηγεί μοιραία σε μια έκπτωση της δημοκρατίας, αφού μονάχα μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε να κάμψει τον κοινό νου, ώστε να αποδεχθεί αδιαμαρτύρητα κάτι που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα το θεωρούσε παράλογο. 


Είναι πια σήμερα σε όλους φανερό πως η σωτηρία των προβληματικών χωρών του ευρώ έχει ανατεθεί στους εμπόρους των εθνών και των χρεών τους, σε εκείνους δηλαδή ακριβώς που προκάλεσαν το πρόβλημα: στη Γουόλ Στριτ, στο Σίτι του Λονδίνου και στην υπόλοιπη χρηματοπιστωτική βιομηχανία που αποκομίζει κέρδη 300% εδώ και τρεις δεκαετίες. 

Υπάρχει δημοκρατικός τρόπος ώστε οι λαοί των χωρών που έχουν παγιδευτεί στα γρανάζια της να ελπίζουν ότι κάποτε αυτή η βιομηχανία θα δεχτεί να τους απαλλάξει από τα χρέη τους που την κάνουν ολοένα και πιο πλούσια; 

Οι ανάγκες της ευρωζώνης υπερβαίνουν τις ανάγκες της δημοκρατίας έλεγε πρόσφατα στο BBC ο Βρετανός δημοσιογράφος Γκάβιν Χιούιτ, φέρνοντας για παράδειγμα τις ωμές επεμβάσεις του ευρωπαϊκού διευθυντηρίου στα ιρλανδικά δημοψηφίσματα. Όποτε ένας λαός θέλησε να εκφράσει τη βούλησή του, όπως συνέβη στη Δανία και την Ιρλανδία, τον υποχρέωσαν να ξαναψηφίσει ώσπου να ψηφίσει «σωστά». 

Όμως γιατί το ευρωπαϊκό διευθυντήριο φοβάται τόσο πολύ τη δημοκρατία; Επειδή έχει πλήρη επίγνωση πως, αν ήταν στο χέρι των λαών, θα κατέρρεε αμέσως ολόκληρο το σύστημα των εκβιαστών που παγιδεύουν τις χώρες στα δίχτυα του χρέους. Η επιτυχημένη πορεία χωρών όπως η Ισλανδία, ο Ισημερινός και η Αργεντινή που αποτίναξαν αυτά τα δίχτυα δείχνει πως μπήκαν κατόπιν σε έναν καλό δρόμο. 

Όμως, τα συμφέροντα που έχουν επενδύσει στα χρέη των χωρών απαγορεύουν κάθε τέτοια συζήτηση. Γι' αυτό σήμερα ο χάρτης με τα δημοκρατικά δικαιώματα των λαών της Ευρώπης σκεπάζεται σιγά σιγά από γκρίζες ζώνες που σιγουρεύουν ότι οι τοκογλύφοι θα εισπράττουν τους τόκους και τα πανωτόκια τους αδιαμαρτύρητα. 

Τι κρατάει τους λαούς σιωπηλούς σε αυτό το σύστημα που μοιάζει με ζούγκλα; Η υπόσχεση των κυβερνήσεων ότι μόλις περάσει ο παροξυσμός των αρπακτικών και μόλις καταλαγιάσει η κρίση θα τη μετατρέψουν σε έναν ζωολογικό κήπο στον οποίο θα ζουν αρμονικά τα αρπακτικά μαζί με τα θύματά τους. Μπορεί ένας λαός να ελπίζει με βάση την κοινή λογική πως θα μπορούσε ποτέ να ευδοκιμήσει σε αυτόν δημοκρατικά και ειρηνικά, όσο δεν καταργείται ο νόμος της ζούγκλας; 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.