Δευτέρα, 27 Φεβρουαρίου 2012

Στον δικό τους κόσμο




Από Τα Νέα 

Του Ρούσσου Βρανά 

Εντοιχισμένοι σε θυλάκους με ψηλά τείχη, που πάνω τους θα ξεσπά η οργή των πληβείων. Έξω από αυτά τα τείχη, η κοινωνία θα είναι σαν να μην υπάρχει πια. Έτσι φαίνεται πως το έχουν πάρει πια απόφαση να ζουν στο εξής οι «φίλοι του λαού». Σε μια δική τους χώρα, ολότελα διαφορετική από εκείνη στην οποία θα ζει ο λαός, θα εφαρμόζουν στις πλάτες του όλα εκείνα τα μέτρα που θα προκαλούν περισσότερο το δημόσιο αίσθημα ενώ ταυτόχρονα θα προετοιμάζονται για το χειρότερο ενδεχόμενο. 


Ταγμένοι στο πλευρό συγκεκριμένων συμφερόντων, οι κυβερνώντες μοιάζουν σήμερα ανήμποροι να υπερβούν τον προορισμό τους. Γι' αυτό ακριβώς, ο ιστορικός του Χάρβαρντ Νάιαλ Φέργκιουσονπροειδοποιούσε εύστοχα πριν από μερικά χρόνια πως «θα χυθεί αίμα, όσο αυτή η μεγάλη κρίση θα οξύνει τις πολιτικές και οικονομικές συγκρούσεις και θα αποσταθεροποιεί τις χώρες». 

Πάνω σε αυτή την πορεία έχουν βάλει σήμερα την Ευρωπαϊκή Ένωση οι κυβερνώντες της, που προκαλούν απερίσκεπτα το λαϊκό αίσθημα στις χώρες - μέλη της με εκβιαστικές απαιτήσεις όπως του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε να αναβάλλονται ακόμη και οι εθνικές εκλογές ως όρος για τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας. 
«Σαν να μην είναι πια η επιτυχία συμβατή με τη δημοκρατία, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών θέλει να αποτρέψει μια "κακή" δημοκρατική επιλογή» σχολιάζει οΒόλφγκανγκ Μίνχαου στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς».

Μια κυρίαρχη χώρα, όμως, δεν μπορεί ποτέ να υποχρεωθεί να συνομολογήσει την αυτοκτονία της, εξαναγκαζόμενη σε μέτρα λιτότητας που θα εξανδραποδίσουν τον λαό της. Τα κράτη είναι κυρίαρχα. Και όταν αυτό δεν μπορούν να το αντιληφθούν οι κυβερνήσεις τους, το αντιλαμβάνονται οι λαοί τους. 

Γι' αυτό ακριβώς ο ισλανδικός λαός αρνήθηκε πρόσφατα να περάσει την υπόλοιπη ζωή του ξεπληρώνοντας τα χρέη του ισλανδικού τραπεζικού συστήματος. Και γι' αυτό ακριβώς διαγράφηκαν τις προάλλες τα χρέη που βάρυναν ένα στα τέσσερα ισλανδικά νοικοκυριά. 

Όταν μειώνεις το εισόδημα του λαού που εξυπηρετεί το χρέος, χωρίςνα μειώνεις αντίστοιχα το εισόδημα των δανειστών, δεν μειώνεις το επίπεδο του χρέους. Κάποιοι μπορεί να το λένε αυτό θυσία, αλλά σε αυτή τη θυσία δεν συμμετέχουν όλοι

Στις περιφερειακές χώρες της ευρωζώνης, που έχουν εκχωρήσει τη νομισματική και μεγάλο μέρος της οικονομικής κυριαρχίας τους, οι όροι οποιασδήποτε απόπειρας να μειώσουν τα χρέη τους τίθενται απόεξωτερικά κέντρα αποφάσεων που επιβάλλουν σκληρότατα πειθαρχικά μέτρα. Η ανακούφιση για τις κυβερνήσεις τους είναιπροσωρινή, ενώ η αγωνία των λαών τους παρατείνεται επ' άπειρον

Μια τέτοια αναδιάρθρωση χρεών είναι εφικτή, στον βαθμό που θα διασφαλίζει κυρίως τα συμφέροντα των δανειστών. Μια άλλη αναδιάρθρωση, όμως, χάνεται έτσι διά παντός: η αναδιάρθρωση τηςχαμένης εμπιστοσύνης του λαού προς το πολιτικό και το οικονομικό σύστημα, όταν αυτός αργά ή γρήγορα αντιλαμβάνεται πως σε αυτό το σύστημα τα χρέη είναι πιο σημαντικά από τους ανθρώπους. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.