Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Η τριπλή κατάρρευση της ευρωζώνης




Χρειαζόμαστε επειγόντως στρατηγική επιβίωσης εκτός του ευρώ

Από τη Ρήξη Δεκεμβρίου

Του Σταύρου Χριστακόπουλου*

Η ευρωζώνη, κατά τη δημιουργία της, έγινε ελκυστική, όχι μόνο στους χρηματοπιστωτικούς κύκλους, αλλά και στους ευρωπαϊκούς λαούς, κυρίως επειδή τους έπεισε ότι προσέφερε τρία σοβαράπλεονεκτήματα συγκριτικά με την παραμονή στην εθνική οικονομική και νομισματική πολιτική:

1. Ευημερία έναντι της ασάφειας και του ρίσκου των επαναλαμβανόμενων οικονομικών κρίσεων.

2. Την ψευδαίσθηση ότι το ισχυρό της νόμισμα την έκανε ισότιμο, τουλάχιστον, παίκτη στην παγκόσμια οικονομική και πολιτική σκακιέρα. Δεν έχει κανείς παρά να ανατρέξει στους ισχυρισμούς τουΣημίτη και των εκσυγχρονιστών του (Γιάννος, Χριστοδουλάκης, Παπαδήμος κ.λπ.) για να θυμηθεί τους ύμνους που ανέπεμπαν στην... «ισχυρή Ελλάδα», η οποία θα γινόταν πραγματικότητα μέσω της ένταξης στην ευρωζώνη.

3. Ασφάλεια, υπό την έννοια ότι είχε έλθει η ώρα η Ευρώπη να αφήσει πίσω της την αιματοβαμμένη Ιστορία της και οικονομικά και πολιτικά ενωμένη να προχωρήσει σε νέους δρόμους ειρήνης και συνύπαρξης. Μια ευρωπαϊκή εκδοχή του... «τέλους της ιστορίας»εκείνου του ανεκδιήγητου Φουκουγιάμα.

Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Τι ακριβώς προσφέρειη ευρωζώνη στις χώρες και τους λαούς που την αποτελούν; Τίποτεαπό αυτά τα τρία. Αντιθέτως προσφέρει και υπόσχεται:

● αλλεπάλληλες χρεοκοπίες των μελών της,

● καταβαράθρωση των ευρωπαϊκών οικονομιών,

● Ευρώπη τριών ταχυτήτων,

● μια τεράστια δημοσιονομική φυλακή με Γερμανούς δεσμοφύλακες,

● εξάλειψη της εθνικής κυριαρχίας,

● ραγδαία υποχώρηση της δημοκρατίας τόσο σε επίπεδο ευρωζώνης όσο και σε επίπεδο εθνικών κρατών,

● αδιαφανή εκχώρηση όλο και μεγαλύτερου μεριδίου εξουσίας από την πολιτική προς τους τραπεζίτες,

● διακυβέρνηση που όλο και περισσότερο εκφεύγει του ελέγχου κρατών και λαών.

Κορωνίδα όλων, η επόπτευση ολόκληρης της Ευρώπης από το... ΔΝΤ!

Είναι, φαντάζομαι, προφανές ότι αυτή τη μεγαλειώδη απάτηολόκληρη η Ευρώπη – και βεβαίως η χώρα μας – την πληρώνει σήμερα πανάκριβα.


Η μεγαλειώδης απάτη

Ας παραμερίσουμε για λίγο τον καυγά για το αν η Ελλάδα έπρεπε να βγει... χθες από το ευρώ, αν πρέπει να περιμένει πρώτα να διαλυθεί η ευρωζώνη, αν πρέπει να περιμένει πότε θα ευαρεστηθεί η Γερμανία να μας «σουτάρει» ή αν είναι σκόπιμο να παραμείνει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία ανεξαρτήτως κόστους. Ας ξεχάσουμε οτιδήποτε σχετικό και ας δούμε τη σκληρή πραγματικότητα, έτσι όπως διαμορφώνεται σήμερα. Τα δεδομένα – και όχι οι εικασίες ή οι ευχές του καθενός – είναι αμείλικτα:

1. Η ευρωζώνη ως σύνολο αδυνατεί πλήρως να εγγυηθεί ότι στο μέλλον θα εξυπηρετεί τα χρέη της. Ούτε η φορτωμένη με τοξικά ΕΚΤούτε η Γερμανία είναι σε θέση να ρισκάρουν τέτοια εγγύηση..

2. Η Ασία, η Ρωσία και οι αναδυόμενες οικονομίες της περιφέρειας έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να δώσουν ούτε σέντσι δίχως μηχανισμό εγγυήσεων για την «επένδυσή» τους και δίχως ισχυρά ανταλλάγματα. Άλλος μηχανισμός από το ΔΝΤ παγκοσμίως... δεν υπάρχει – και όλα δείχνουν ότι θα αναλάβει τη διαχείριση τουσυνόλου της ευρωζώνης, αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και μάλιστα με την αναγκαστική συναίνεσή της.

3. Η ευρωζώνη υποτίθεται πως έχει τις «λύσεις» της ΕΚΤ – σε ρόλο ύστατου δανειστή – και του ευρωομολόγου. Ήδη άκυρες και οι δύο:

● Σύμφωνα με τον τελευταίο γνωστό σχεδιασμό, η ΕΚΤ,αδυνατώντας να φορτώνεται εσαεί τοξικά ομόλογα και επισφαλείς εγγυήσεις από τις υπό χρεοκοπία χώρες, αλλά και αδυνατώντας εκ των παράλογων ευρωσυνθηκών να δανείζει απευθείας χώρες, καταφεύγει σε μια απίστευτη «λύση»: θα δανείζει το ΔΝΤ, το οποίο θα δανείζει με τη σειρά του το ευρωπαϊκό ταμείο «στήριξης». Δηλαδή οι Ευρωπαίοι θα προσφέρουν στους εκβιαστές τους το σχοινί με το οποίο εκείνοι θα τους δέσουν χειροπόδαρα. Και μάλιστα κατά παράβαση των... ευρωσυνθηκών!

● Οι αναγγελθείσες υποβαθμίσεις της πιστοληπτικής ικανότηταςόλων των χωρών της ευρωζώνης και ολόκληρης της Ε.Ε. προοιωνίζονται την υποβάθμιση:

α. του ευρωπαϊκού ταμείου στήριξης, του προσωρινού (EFSF) και του μελλοντικού (ESM – του επιλεγόμενου και ως «μηχανισμού πτωχεύσεων»),

β. του ευρωομολόγου, είτε το εγγυώνται όλες οι χώρες της ευρωζώνης είτε μόνο οι ισχυρότερες,

γ. του ίδιου του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επειδή, σύμφωνα με τη Standard and Poor's, «τα κράτη της Ευρωζώνης συνεισέφεραν περίπου το 62% των εσόδων του προϋπολογισμού της Ε.Ε. το 2011».

4. Με απλά λόγια, η Ευρώπη δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί τίποτεγια τον εαυτό της διότι θεωρείται στο σύνολό της αναξιόπιστη και αφερέγγυα. Αυτό είναι το προοίμιο ενός τεράστιου κερδοσκοπικού παιχνιδιού και της διαγραφόμενης οικονομικής και πολιτικήςκηδεμόνευσης του συνόλου της Ευρώπης.

5. Η... «απάντηση» της Γερμανίας – με τη συνδρομή τουπανικόβλητου και ξοφλημένου Σαρκοζί – σε όλα αυτά είναι η διασφάλιση του πλήρους δημοσιονομικού και πολιτικού ελέγχουόλων των χωρών της ευρωζώνης και της Ε.Ε. με τη δημιουργία αυτού που από καιρό περιγράφουμε ως «δημοσιονομικό Νταχάου», όπως ήδη έχει περιγραφεί σε συνόδους κορυφής και τώρα ξαναπλασάρεται ως... γερμανογαλλική συμφωνία!

6. Το δεύτερο σκέλος της υποτιθέμενης απάντησής της είναι ηεγκατάλειψη των πιο αδύναμων χωρών, τις οποίες – με πρώτη την Ελλάδα – φιλοδοξεί να αναλάβει το ΔΝΤ, το οποίο, όπως έχουμε γράψει από πέρυσι, έχει ήδη έτοιμα τα σχετικά δάνεια.

Τα κονδύλια δε αυτά, κατά... σύμπτωση, είναι ισόποσα του επόμενου δανείου το οποίο θεωρητικά πρέπει να μας δώσει η τρόικα υπό τη σημερινή μορφή της αμέσως μετά την ολοκλήρωση τουψευδεπίγραφου «κουρέματος» και την αλλαγή του νομικούκαθεστώτος του χρέους μας.

Ούτε ευημερία λοιπόν ούτε κύρος ούτε ασφάλεια διασφαλίζει τελικά η ευρωζώνη στα μέλη της. Η τριπλή κατάρρευση της μεγαλειώδους απάτης είναι ήδη ορατή...


Η κρίσιμη προτεραιότητα

Με όλα τα παραπάνω δεδομένα το βέβαιο πια είναι ότι η Ελλάδα, αργά ή γρήγορα, θα βρεθεί εκτός ευρώ, είτε το επιλέξουμε είτε μας «σουτάρουν». Το ερώτημα συνεπώς είναι αν η Ελλάδα είναι έτοιμηνα επιβιώσει ύστερα από μια αναγκαστική έξοδο από το ευρώ.

Ανεξάρτητα λοιπόν από την άποψη του καθενός μας για τη σχέση της Ελλάδας με το ευρωνόμισμα, αυτό που οφείλουμε να γνωρίζουμε είναι ότι μια νομισματική μετάβαση δεν είναι παιχνίδι, δεν μπορεί να συμβεί σε μια νύχτα και δεν μπορεί να γίνει απλώς επειδή άλλοι θα το αποφασίσουν – και μάλιστα με τους δικούς τους όρους. Χρειαζόμαστε επειγόντως πλήρη οικονομικό, πολιτικό και στρατηγικό σχεδιασμό που θα διασφαλίζει την εθνική μας επιβίωση.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα καταστροφολογικά σενάρια τραπεζιτών και ευρωκρατών για την περίπτωση εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ εδράζονται σε μία και μόνη προϋπόθεση: ότι η Ελλάδα θα πάει σε νέο νόμισμα (είτε «μαλακό ευρώ», είτε παλιά ή νέα δραχμή, είτε αυτόνομη είτε συνδεδεμένη με το... δολάριο!) διατηρώντας τα χρέη της.

Αυτό είναι το νόημα της δημιουργίας τού – ήδη επισπευδόμενου – μηχανισμού ελεγχόμενων από την ευρωζώνη πτωχεύσεων (ESM) και μάλιστα με την πτώχευση να αποτελεί... προϋπόθεση για να δανειστείς. Αρκεί δηλαδή «να τα τινάξεις» συνεχίζοντας να χρωστάς. Πόσο πιο ξεκάθαρο να το κάνουν οι άνθρωποι για να το καταλάβουμε κι εμείς εδώ στη βαλκανική μας ευρωμπανανία;

Το σημαντικό λοιπόν είναι ότι η Ελλάδα οφείλει να έχει (από... προχθές) έτοιμα τα εναλλακτικά μοντέλα μετάβασης σε εθνικό νόμισμα με όρους επιβίωσής της. Ούτε η ανόητη και μηδέποτε τεκμηριωθείσα καταστροφολογία βοηθάει τη χώρα ούτε η γελοία αισιοδοξία ότι «θα τα καταφέρουμε».

Το ευρώ δεν μας αντέχει. Ούτε εμείς το αντέχουμε. Όπως επίσης είναιαδύνατον – παρά τις διανοητικές και λογιστικές ακροβασίες και τα σενάρια τύπου «Κωτσόβολου» από διάφορους «οικονο-μοντελάκηδες» της συμφοράς – να αποπληρώσουμε ή, έστω, να διαχειριστούμε στοιχειωδώς το συνεχώς εκτοξευόμενο χρέος μας. Πόσοι ακόμη και μέχρι πότε θα πρέπει να μας λένε κατάμουτρα ότι πρέπει μονομερώς να απαλλαγούμε από δαύτο – και μάλιστα όσο προλαβαίνουμε;

Τα παραπάνω, όσο και αν στην Ελλάδα ομφαλοσκοπούμε, τα διαπιστώνει όλος ο πλανήτης σχεδόν από την αρχή της ελληνικής και ευρωπαϊκής κρίσης χρέους – εκτός φυσικά από τις τράπεζες και τα κερδοσκοπικά funds που θέλουν να συνεχιστεί το «πάρτι» πάνω στο ελληνικό ερείπιο και να διασφαλιστούν οι όροι της εσαεί χρεοκοπίαςτης Ελλάδας, όσο κι αν μας κοστίσει, σε όποια καταστροφή κι αν μας καταδικάσει.

Αν λοιπόν κάτι οφείλουμε στον εαυτό μας, αυτό είναι νασχεδιάσουμε ως χώρα από σήμερα την επιβίωσή μας εκτός του ευρώ, καθώς η έξοδός μας έχει καταστεί – ανεξαρτήτως μεθόδου – αναπόφευκτη. Αλλά και να διασφαλίσουμε τη μελλοντική δυνατότητά μας να ορίζουμε εμείς το καθεστώς των χρεών μας. Η εποχή δεν σηκώνει ούτε... ψοφοδεείς ευγένειες ούτε δισταγμούς. Οφείλουμε να είμαστε έτοιμοι για όλα. Και αποφασισμένοι να επιβιώσουμε...

* Διευθυντής σύνταξης της εφημερίδας «Το Ποντίκι»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Τα σχόλια δημοσιεύονται με μια καθυστέρηση και αφού τα δει κάποιος από τη διαχείριση...και όχι για λογοκρισία αλλά έλεγχο για: μη αναφορά σε προσωπικά δεδομένα, τηλέφωνα, διευθύνσεις, προσβλητικά, υποτιμητικά και υβριστικά μηνύματα ή δεσμούς (Link) με σεξουαλικό περιεχόμενο.
Τα σχόλια, οι απόψεις των σχολιαστών δεν απηχούν κατ' ανάγκη τις απόψεις του ιστολογίου μας και δεν φέρουμε καμία ευθύνη γι’ αυτά.
Προειδοποίηση: Περιεχόμενο Αυστηρώς Ακατάλληλο για εκείνους που νομίζουν ότι θίγονται προσωπικά στην ανάρτηση κειμένου αντίθετο με την ιδεολογική τους ταυτότητα ή άποψη, σε αυτούς λέμε ότι ποτέ δεν τους υποχρεώσαμε να διαβάσουν το περιεχόμενο του ιστολογίου μας.